Saturday, 30 June 2012

50 000 nastolatek umiera każdego roku z powdu ciąży

Problem dzieci, które płodzą dzieci i które umierają, ponieważ ich ciało nie jest wystarczająco dojrzałe, aby przetrwać próbę porodu, jest skandalem światowym - stwierdza dyrektor Save the Children, Justin Forsyth, w raporcie zatytułowanym „W jaki sposób planowanie rodziny może uratować życie dzieci”.


Na całym świecie, jedna dziewczyna na pięć zachodzi w ciążę i rodzi przed ukończeniem 18 roku życia. Raport Save the Children sygnalizuje jednocześnie, że dziewczyna w wieku poniżej 15 lat jest pięć razy bardziej zagrożona śmiercią w czasie ciąży bądź porodu niż kobieta po dwudziestym roku życia.


Niewystarczająca dojrzałość psychologiczna


Doktor Michel Benchimol, ginekolog i położnik w szpitalu Jean-Verdier w Bondy, we Francji, dodaje - Jest to bardzo delikatna sprawa. Nie ma bowiem żadnych specyficznych patologii u ciężarnej nastolatki, jeżeli dziewczyna ma już menstruację, ponieważ wtedy macica jest gotowa do przyjęcia zagnieżdżającego się płodu.

Jednakże, lekarz ten przypomina jeszcze, że ciąża tuż po okresie dojrzewania, w wieku 14 – 15 lat, może być nieco bardziej skomplikowana, ponieważ miednica nie jest jeszcze wystarczająco ukształtowana, co wiąże się z większym ryzykiem dla dziewczyny i dla płodu, w porównaniu do ciężarnej 17- bądź 18-latki.

Doktor Michel Benchimol dodaje jeszcze - Ciąża w tym wieku największe problemy sprawia na poziomie psychologicznym. Nastoletnia dziewczyna nie jest jeszcze wystarczająco dojrzała, aby znieść skurcze i ból i może panikować w czasie porodu. Pojawia się również ryzyko instrumentalnego traktowania ciąży i płodu.

Głównym ryzykiem związanym z nastoletnią ciążą jest nadciśnienie tętnicze, przedwczesny poród i opóźnienie rozwoju płodu.


Na tę chwilę, połowa wszystkich nastoletnich ciężarnych dziewcząt żyje w zaledwie siedmiu krajac tego świata: Bangladesz, Brazylia, Stany Zjednoczone, Etiopia, Indie, Nigeria oraz Demokratyczna Republika Konga.

Zagrożenia związane z niechcianą ciążą u bardzo młodych dziewcząt w krajach rozwijających się są o wiele większe niż w krajach rozwiniętych, z powodu niedożywienia, niedoboru witamin, braku opieki lekarskiej oraz z powodu braku poczucia bezpieczeństwa.

W krajach rozwiniętych, gdzie nastoletnia ciąża jest prawidłowo obserowana, zagrożenia te są o wiele mniejsze, a nastolatki generalnie zdrowsze - dodaje jeszcze dr Benchimol.

Dyrektor Save the Children, Justin Forsyth, podkreśla jeszcze inny fakt - Zdrowie noworodków wydanych na świat przez tak młode dziewczyny jest również znacznie gorsze. Prawie milion niemowląt urodzonych przez nastolatki umiera każdego roku przed pierwszymi urodzinami. W przypadku dziewczyny poniżej 18 roku życia, ryzyko śmierci noworodka sięga nawet 60%. W krajach rozwijających się, planowanie rodziny nie jest jedynie wyborem stylu życia – od tego bowiem zależy życie nastoletnich dziewcząt.

W podsumowaniu swojego raportu, Save the Children naciska na przywódców światowych, aby zwiększyli dostęp do antykoncepcji dla młodych dziewcząt. Organizacja domaga się również, aby umożliwić młodym dziewczętom oraz wszystkim kobietom na całym świecie decydowanie na temat tego, czy w ogóle chcą mieć dzieci. A jeżeli chcą, to kiedy i ile.

Szczyt na temat planowania rodzinny jest przewidziany na lipiec 2012 roku. Szczyt ten odbędzie się w Londynie i jest on inicjatywą rządu brytyjskiego oraz fundacji dobroczynnej Fondation Bill and Melinda Gates.

Wpis: Polski Lekarz Ginekolog  - Polska Prywatna Przychodnia Manchester Eccles

Cytologia - najlepsza profilaktyka

Polki najczęściej dotykane są przez 3 nowotwory: pierwszym z nich jest rak piersi, drugim rak trzonu macicy, a trzecim rak szyjki macicy. Rak szyjki macicy to jednak wciąż bardzo groźny zabójca.


- Rozwój nowotworu jest bezobjawowy - nie ...

Thursday, 28 June 2012

lek. stom. Danuta Pabian

Ukończyłam wydział Medycyny w Katowicach na Śląskim Uniwersytecie Medycznym a następnie specjalizację ze stomatologii w Zabrzu.


Posiadam wieloletnie doświadczenie zawodowe. Preferuję leczenie bez strachu i bólu, leczenie adaptacyjne dzieci ...

Tuesday, 26 June 2012

Choroby związane z alergią pokarmową są coraz częstsze

Nasze dzieci chorują na alergie pokarmowe - to stanowisko naukowców


Małe dzieci coraz częściej mają alergię na mleko oraz jaja. Obserwują to lekarze pediatrzy na terenie całego świata ale przede wszystkim w Wielkiej Brytanii


Ponad ...

Saturday, 23 June 2012

Sprawdź swój poziom elektrolitów

Zaburzenia elektrolitowe



Prawidłowe funkcjonowanie narządów i tkanek w znacznym stopniu jest uzależnione od izojonii, czyli równowagi stężeń poszczególnych elektrolitów wewnątrz i na zewnątrz komórki. W przestrzeni pozakomórkowej, a więc w osoczu i płynie śródmiąższowym dominują jony sodowe i chlorkowe. Obecne są także węglowodany i białka (mniej w osoczu ze względu na ograniczoną przepuszczalność ścian naczyń włosowatych).



Zaburzenia elektrolitowe

Zawartość jonów w płynie wewnątrzkomórkowym jest zupełnie inna, zwłaszcza w grupie kationów. W przeciwieństwie do przestrzeni pozakomórkowej przeważają tu jony potasu. Wśród anionów również największą część stanowią jony chlorkowe. W płynie wewnątrzkomórkowym obecne są także białka.


Utrzymanie równowagi stężeń poszczególnych jonów jest zależna od wielu czynników. Ilość znajdujących się w organizmie jonów chlorkowych i sodowych regulowana jest m.in. przez nerki, hormonalny układ renina-angiotensyna-aldosteron i sodopędny peptyd przedsionkowy. Wydzielanie nerkowe bierze również udział w kontroli zewnątrzkomórkowej jonów potasu. Za stężenie wewnątrzkomórkowe odpowiada z kolei ATP-aza sodowo-potasowa. Jeszcze inne mechanizmy odpowiadają za stężenie jonów wapnia i fosforanów. Dla ich regulacji znaczenie ma działanie parathormonu, aktywnej postaci witaminy D3 (kalcytriolu) i kalcytoniny. Stężenie jonów magnezowych jest również zależne od kalcytoniny i kalcytriolu, a także aldosteronu i somatropiny.

Odpowiednie stężenie poszczególnych jonów w komórkach i poza nimi ma duże znaczenie dla funkcjonowania organizmu. Elektrolity odgrywają bowiem role ważne dla przebiegu wielu istotnych procesów fizjologicznych. Jony potasowe na przykład wpływają na aktywność enzymów i przekazywanie bodźców w neuronach i miocytach. Dla przebiegu wielu reakcji enzymatycznych istotne są też jony magnezowe. Ponadto wpływają na pobudliwość neuromięśniową, uwalnianie hormonów i neurotransmiterów. Z kolei jony wapnia wraz z fosforanami są nie tylko budulcem kości i zębów, ale wpływają też na skurcz mięśni, pracę gruczołów, wydzielanie hormonów, proces krzepnięcia krwi i przemiany metaboliczne.

Odpowiednie stężenie elektrolitów zależy nie tylko od procesów regulacyjnych, ale także od podaży soli mineralnych wraz z pożywieniem. Istotna jest między innymi ilość spożywanej soli kuchennej (jony Cl- i Na+). Wapń i fosforany obecne są w dużej ilości w mleku i jego przetworach oraz w warzywach strączkowych. Aby zapewnić odpowiednią podaż magnezu należy z kolei zwiększyć ilość zjadanych orzechów, migdałów i ziaren zbóż. Potas obecny jest w wielu produktach, jednak szczególnie dużą zawartością tego minerału cechują się owoce suszone, pomidory, ziemniaki i zielone warzywa.

Mimo dobrze zbilansowanej diety niekiedy dochodzi w organizmie do zaburzeń elektrolitowych. Mogą one być na przykład następstwem chorób nerek czy niewydolności kory nadnerczy.

Hiponatremia, czyli obniżony poziom jonów sodowych, rozpoznawalna jest przy stężeniu jonów Na+ poniżej 135 mmol/l. Przyczyną takiego stanu może być niewystarczająca podaż pierwiastka lub jego nadmierna utrata, czego konsekwencją jest odwodnienie (hipotoniczne lub izotoniczne). Hiponatremia może być również wynikiem rozcieńczenia płynów ustrojowych lub nieprawidłowego rozdziału jonów sodu. W takiej sytuacji mimo wystarczającej podaży sodu z pożywieniem obserwowany jest obniżony poziom jonów w przestrzeni pozakomórkowej.

Przyczyną hiponatremii może być zmniejszone wydalanie wody lub zaburzony transport jonów przez błony komórkowe. Obniżenie stężenia jonów sodowych poniżej wartości granicznych prowadzi do hipotonicznych zaburzeń krążenia (przy niewystarczającej podaży sodu) lub nudnościami, bólami głowy i apatią (przy rozcieńczeniu płynów ustrojowych lub nieprawidłowym rozdziale jonów sodowych). Nieprawidłowością jest nie tylko obniżony, ale też nadmiernie podwyższony poziom jonów sodu (powyżej 150 mmol/l). Hipernatremia może powstawać na skutek nadmiernego spożycia soli lub zwiększonej retencji sodu.

Jonów potasowych również może być zbyt mało w osoczu (hipokaliemia, poniżej 3,5 mmol/l) lub zbyt dużo (hiperkaliemia, powyżej 5,5 mmol/l). Niedobór potasu może objawiać się skurczami mięśni, zaparciami, apatią i zaburzeniami rytmu serca. Przyczyną może być nie tylko niewystarczająca podaż (np. w alkoholizmie, anoreksji), ale również choroby, takie jak hiperaldosteronizm, zespół Cushinga czy schorzenia nerek. Hipokaliemia może być również działaniem niepożądanym niektórych leków, np. tiazydów.

Namiar jonów potasu może z kolei mieć miejsce np. przy zbyt szybkim wlewie roztworów do podania dożylnego zawierających potas. Hiperpotasemia może być też wynikiem ograniczonego wydalania jonów K+ w niewydolności nerek, niedoborze mineralokortykosteroidów. Ryzyko jej wystąpienia wiąże się także z leczeniem przy pomocy tzw. diuretyków oszczędzających potas (np. aldosteronu). Hiperkaliemia objawia się podobnie jak hipokaliemia.

Objawami hipokalcemii są z kolei: tężyczka, parestezje i skurcze mięśni gładkich. Niedobór jonów wapniowych stwierdzany jest przy stężeniu wapnia w surowicy poniżej 2,2 mmol/l. Dojść do niego może np. w trakcie ciąży lub karmienia piersią, kiedy znacznie wzrasta zapotrzebowanie na ten pierwiastek. Hipokalcemia może być też związana z niedoborem witaminy D, niedoczynnością przytarczyc, zapaleniem trzustki, niewydolnością nerek lub zespołem złego wchłaniania. W przypadku niektórych chorób może dojść do sytuacji odwrotnej, czyli hiperkalcemii (stężenie wapnia w surowicy powyżej 2,7 mmol/l). Jej przyczyną może być na przykład nadczynność przytarczyc, choroba Addisona czy guz złośliwy. Objawem hiperkalcemii jest utrata łaknienia i masy ciała, zaparcia, wzdęcia, wielomocz i zaburzenia rytmu serca. W skrajnych przypadkach może dojść do psychozy, a nawet śpiączki.

Jednym z najczęstszych zaburzeń elektrolitowych jest hipomagnezemia, o której mówi się przy stężeniu magnezu w surowicy poniżej 0,7 mmol/l. Do niedoboru magnezu predysponuje choroba alkoholowa, przewlekłe choroby jelit, nadczynność tarczycy i przytarczyc oraz hiperaldosteronizm. Hipomagnezemia objawia się m.in. tężyczką i częstoskurczem. Przeciwieństwem hipomagnezemii jest hipermagnezemia, stwierdzana gdy stężenie magnezu w osoczu przekracza 1,25 mmol/l. Może towarzyszyć niewydolności nerek, niedoczynności tarczycy i chorobie Addisona. Przyczyną może być też nadmierna podaż, np. przy podaniu nadmiaru środków przeczyszczających (siarczanu magnezu). Objawami hipermagnezemii są: zaparcia i obniżona pobudliwość mięśni poprzecznie prążkowanych.

Stwierdzone w badaniach biochemicznych zaburzenia elektrolitowe polegające na niedoborze poszczególnych jonów są wskazaniem do odpowiedniej suplementacji. W przypadku hipokaliemii zalecane jest przyjmowanie preparatów potasu w formie tabletek o przedłużonym działaniu lub tabletek musujących. Przy niedoborze wapnia objawiającym się tężyczką sole wapnia w połączeniu z organicznymi kwasami węglowymi podawane są dożylnie. Zastosowanie znalazły również preparaty doustne. Najkorzystniejsze właściwości posiada węglan oraz mleczan wapnia. Niedobór magnezu uzupełnia się doustnymi preparatami zawierającymi ten pierwiastek w ilości nie mniejszej niż 10 mmol jonów Mg2+ dziennie.

Autor: Marta Grochowska
Źródło: Mutschler E.: Farmakologia i toksykologia – podręcznik. Wyd. II pod red. W. Buczko, MedPharm-Polska 2010.
Wpis: Polscy Lekarze Specjaliści w Szkocji - Polskie Prywatne Laboratorium Badań Medycznych
Jeżeli chcesz się przebadań zapraszamy już w najbliższą niedzielę do naszego laboratorium w Szkocji - Gabinet Lekarski w Glasgow


 





 



07955 280 690


0844 209 2149


GLG



 



Friday, 22 June 2012

Metody leczenia chorób psychicznych

Metody leczenia



1. Czy choroby psychiczne są uleczalne?


Oczywiście tak, jednakże wyniki leczenia zależą w dużym stopniu od rodzaju choroby, od okresu w jakim zostało podjęte leczenie, a także od konsekwencji w jego prowadzeniu.
...

Korzystanie z solarium nie takie straszne dla młodych ludzi

Młodzi ludzie coraz rzadziej uznają opalanie w solarium za szkodliwe dla ich zdrowia. Według 600 ankietowanych studentów, którzy nigdy nie byli w solarium, "opalanie się w ten sposób może działać źle na organizm, jednakże w dzisiejszych czasach tak naprawdę wszystko powoduje raka".



Korzystanie z solarium nie takie straszne dla młodych ludzi


Takie zdanie wyraziło aż 59 procent ankietowanych.

Dodatkowo, około połowa z ankietowanych odpowiedziała, iż "korzystanie z solarium nie jest bardziej ryzykowne niż wiele innych rzeczy, które uprawiają ludzie."

"Jest to typ myślenia, który służy do usprawiedliwiania ryzykownych zachowań. Można korzystać z niebezpiecznych rozwiązań, mając świadomość, że wszystko wokół i tak jest już nieuknione", powiedziała badaczka Smita Banerjee, naukowiec z Memorial-Sloan-Kettering Cancer Center w Nowym Jorku.

Co gorsza, młodzi ludzie coraz częściej okazują sceptycyzm wobec dowodów medycznych, które jasno sugerują zły wpływ opalania w solarium.

Oznacza to też, że coraz więcej z nich zaczęło z tych usługi korzystać.

Na szczęście, jedynie 10 procent uznało, że "opalanie w solarium nie może powodować niekorzystnych zmian u człowieka, a nawet może przedłużyć ludzkie życie.

Co tragiczne, aż 12 procent respondentów zgodziło się z tezą, że "lepiej w dzisiejszych czasach mieć ładniejszą opalenizną niż martwić się zachorowaniem na raka skóry."

Aktualnie naukowcy starają się znaleźć przyczynę, dla której młodzi ludzie nie uznają solarium za coś niebezpiecznego dla ich zdrowia.

Wielu z uczonych uważa, że warto uzmysłowić młodzieży zagrożenie płynące z korzystania z solarium.

Źródło: Biomedical
Wpis: Polscy Lekarze w Szkocji - Polski Lekarz w Glasgow

 





 



07955 280 690


0844 209 2149


GLG